Jak mango lubię!

Jako, że kiedyś, dawno temu przeczytałam pierwszą część serii Pawła Zuchniewicza postanowiłam zapoznać się z jej kontynuacją. Jak już zostało ustalone Jan Paweł II nie jest w Polsce postacią nieznaną. Mam jednak wrażenie, że ta popularność nie oznacza wiedzy na jego temat. Zgadzam się, rzecz jasna, z tym, że najlepiej by było gdyby wszyscy katolicy i fani Karola Wojtyły sięgnęli z entuzjazmem po jego encykliki, adhortacje i pisma filozoficzne. Wtedy nie byłoby problemu z nieznajomością nauczania Jana Pawła II. Ale jak zwykle są pewne zastrzeżenia. Po pierwsze, dokumenty Stolicy Apostolskiej nie są do końca wymarzoną lekturą dla uczniów szkoły podstawowej i gimnazjum. Po drugie, większość normalnych ludzi w czasie czytania tego typu tekstów zaczyna boleć głowa z przeciążenia. I co by tu z takim fantem zrobić? Otóż, można polecić fabularyzowaną biografię. To naprawdę fajna sprawa. Zwłaszcza, że obok Karola Wojtyły autor opisuje historię wielu osób z otoczenia przyszłego papieża. Ni...

Po przeczytaniu Nocy spowiednika stwierdziłam, że warto by było zapoznać się z resztą dorobku tego autora. Padło na wykłady, bo... książka była zapakowana w folię i niemożliwym było sprawdzenie jej zawartości w księgarni. Ale nic to. Okazało się, że to był jednak dobry wybór. Jak już wspomniałam jest to zbiór tekstów wygłoszonych przy różnych okazjach na europejskich uniwersytetach, m.in na Oxfordzie, w Berlinie, Cambridge, Akwizgranie, Paryżu, Moskwie, Wiedniu. A także w Warszawie i Lublinie. Co prawda studiuję dopiero od roku, ale bardzo bym chciała, żeby wszyscy wykładowcy prowadzili w podobny sposób zajęcia. Mimo, że tematyka nie jest łatwa i przyjemna to przekaz jest jasny i klarowny. Naprawdę czyta się przyjemnością. Pod warunkiem oczywiście, że kogoś te problemy interesują. Ksiądz Halik jest Czechem i to w tych tekstach widać. Często powołuje się na własne doświadczenia i sytuację społeczeństwa czeskiego, w czasach przed i po upadku reżimu komunistycznego. Mówi o Kościele w ...

Nabytek zakupiony za pół ceny z okazji promocji w Znak-u :) Bardzo dobry wybór to był, nie żałuję a polecam. Dlaczego? Otóż, tak to już jest, że jak się o czymś/kimś dużo mówi, często to/go chwali i pokazuje to wszyscy myślą, że już nic ciekawego nie da się na ten temat powiedzieć. Nie warto szukać, bo i tak nic nowego się nie znajdzie. Jeśli byłoby o czym to dawno pokazaliby to w telewizji. Nic bardziej mylnego. Wiedza o kardynale Wyszyńskim (bo to o nim ta książka) jest wśród społeczeństwa marna. Powiem szczerze, że u mnie też nie była ona imponująca. Kierowana ceną, fantastyczną okładką (bardzo prostą, ale wymowną) oraz doświadczeniem z lektury poprzednich książek tego autora postanowiłam mieć ją u siebie. Ojciec wolnych ludzi to fabularyzowana biografia. Czyta się ją jak książkę przygodową, mimo, że właściwie wiadomo co się dalej wydarzy. Właściwie wiadomo, ale nie do końca. Oprócz postaci prymasa autor wprowadził także innych bohaterów, których losy nie są znane szerszemu kr...

Impeesa . Lub też iin gonjaama, gonjaama, inwubu yabu, yabu inwubu . Po prostu Wilk, który nigdy nie śpi albo On jest lwem, tak, on jest dzielniejszy od niego, on jest hipopotamem! On czyli kto? On to Lord Robert Baden-Powell baron of Gilwell. W jednym zdaniu - założyciel, twórca i propagator skautingu. W większej ilości zdań? Znaleźć można je w biografii napisanej przez Waltera Hansena. Jeśli jest jeszcze ktoś kto uważa, że harcerze to "miętkie" wafle, "cioty" i frajerzy a ten co to wymyślił, musiał być wybitnie głupi to warto, żeby poczytał sobie tę książkę. Założę się, że każdy chciałby przeżyć chociaż część z przygód pana Roberta. Albo wykazywać się równą jego inteligencją oraz dobrymi pomysłami, które sprawdzają się w trudnych sytuacjach. Fakt, że w książce został wykreowany na ideał, człowieka bez skazy, który zawsze podejmuje słuszne decyzje wcale a wcale nie umniejsza to jego wielkości. Sam zwykł mawiać, że błędów nie popełnia tylko ten kto nic nie ...

Przede wszystkim urzekła mnie okładka. W taki widok można wpatrywać się godzinami. Ale jak wiadomo nie ocenia się książki po okładce. Ważne jest też to co w środku :) A wewnątrz same cudności. Dosłownie i w przenośni (rym to tylko wypadek przy pracy). Dosłownie pochłonęłam ją w trzy godziny. Ale coś mi się wydaje, że jeszcze nie raz do niej zajrzę. To niewielka książeczka, wydana rok po śmierci autora zamieszczonych w niej tekstów, zawierająca także krótkie komentarze Judyty Syrek. Jest to po części biografia, choć bardzo specyficzna. Mało w niej dat, więcej zabawnych sytuacji, poważnych zdarzeń, decyzji, ważnych postaci. Posługując się językiem bardziej technicznym niż religijnym można określić ją jako instrukcję: "jak żyć po chrześcijańsku i nie zwariować". Albo też jak zostać mistykiem i pozostać normalnym :) Można też nazwać ją zbiorem refleksji na różne tematy. Każdy znalazłby w niej chyba coś dla siebie. Osobiście przypadły mi do gustu fragmenty mówiące o tym, ż...

Kto w tym kraju nie wie kim był Jan Paweł II? Pokuszę się o stwierdzenie, że chyba nikt (no może oprócz niemowląt). Książek o papieżu powstało na całym świecie setki, jeśli nie tysiące. Są wśród nich biografie, wywiady, albumy, książki naukowe, komentarze do jego pism. Mam jednak wrażenie, że w jednej grupie takich pozycji sprawa została uproszczona, wygłaskana, zbanalizowana. Dużo w nich obrazków, zdjęć, wyrwanych z kontekstu cytatów i nic na czym można by zawiesić oko lub zastanowić dłużej. Druga grupa to solidne opracowania. Niestety nie do wszystkich one trafiają. Czasem przerażają objętością, czasem trudnym językiem i całkowitym brakiem obrazków. Czy da się trafić do przeciętnego Polaka z wiadomością dotyczącą Jana Pawła II, w taki sposób, żeby nie zrobić z niego cukierkowego świętego z XIX-wiecznych oleodruków a jednocześnie sprawić, żeby nie był to nudny wykład? Książki Pawła Zuchniewicza tchną jakąś nowością. Jest w nich coś czego do tej pory nie było (tzn. było, ale ni...

Ojejku jejku, trudna sprawa. Tylko 10? Dobrze, więc zaczynam. Na początek 5 delikwentów dostępnych po tej stronie życia: Szymon Hołownia - Bo tak. Książki tego pana pochłonęłam z szybkością światła, szczęśliwa, że jest ktoś kto potrafi normalnie przedstawić o co nam (katolikom i w ogóle ludziom wierzącym) w życiu chodzi. A tematów do pogadania jest tysiącpięćsetstodziewiętset. Niekoniecznie o Kościele i Bogu. Może być też o muzyce i preferencjach kulinarnych :) ks. Grzegorz Strzelczyk - Z książkami, w miarę możliwości, się zapoznałam, na wykładzie w Poznaniu byłam. Teraz pora na wypad na kawę :) Tematyka również nie ograniczająca się do zagadnień teologicznych. Głęboko wierzę w inteligentne poczucie humoru tego autora :) Oczywiście z pasją i zainteresowaniem słuchałabym o najnowszych koncepcjach chrystologicznych, różnych interpretacjach tekstów mówiących o Jezusie zawartych w Ewangeliach i dzisiejszym obrazie Chrystusa wytworzonym przez społeczeństwo. Ponadto kultura Ślą...