Jak mango lubię!

Trudno byłoby mnie posądzać o nadmierne zainteresowanie matematyką. To też nie o matematyce będę pisać. Będę pisać o Trójcy Świętej. A dokładniej będę pisać o książkach zajmujących się tym zagadnieniem, bo sama się na tym znam raczej nieszczególnie. A sprawa jest fascynująca. I jakoś z funkcjonowaniem człowieka związana. Książki będą różne, nowsze i starsze, grubsze i cieńsze, bardziej zaawansowane naukowo i takie całkiem popularne. Na początek teksty źródłowe (tak, tak, brzmi strasznie). Muszę jednak powiedzieć, że cały mój (i to chyba nie tylko moje doświadczenie) strach uleciał po przeczytaniu kilku stron tych wiekopomnych dzieł. Dzieła to są, niewątpliwie, ale autorzy byli ludźmi raczej krewkimi, energicznymi i całkiem sprawnie korzystali z ironii i sarkazmu! O Trójcy Świętej (wyd. Znak 1996) Podtrzymuję zdanie jakoby, zdecydowanie, nie była to książka dla każdego. Ale nie znaczy to, że jest to książka dla teologów i nikogo więcej (zawiera komentarz i przypisy, trudniejsze m...

Książka jest studium nad problemem autorytetu doktrynalnego w Kościele. Pozycja ta wpisuje się w rozważania nad praktycznym funkcjonowaniem instancji regulującej kwestie wiary. Autor książki - Bernard Sesboüé to francuski jezuita, wykładowca teologii w Centrum Studiów i Badań Towarzystwa Jezusowego w Sevres w Paryżu, konsultor Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, były członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej, zaangażowany w działalność ekumeniczną Zastosował on w swojej pracy podział chronologiczny rozpoczynając refleksje od przeszłości, przechodząc przez teraźniejszość i kończąc na przyszłości. Część pierwsza dotycząca historii poprzedzona została wytłumaczeniem podstawowych pojęć. Chodzi o rozumienie kwestii magisterium na przestrzeni wieków (od czasów apostolskich po XX wiek) a także związanych z tym terminów: posłuszeństwa, autorytetu, prymatu, pierwszeństwa, reguły wiary, dogmatu, definicji, nieomylności itp. Poruszone zostały w niej takie tematy jak recepcja nauc...

Miło żyć w zgodzie z sobą. Robić wszystko zgodnie z tym co mówi mi sumienie. Być sobą, autentycznie sobą. A co to oznacza? Czy przez przypadek nie rozumiemy co kryje się za naszymi słowami? I czy to aby na pewno pozytywna postawa życiowa? Na te pytanie próbuje odpowiedzieć Pan Taylor. A Pan Taylor znanym i szanowanym filozofem jest (no, może nie w Polsce, a szkoda). Zasadniczo jest zwolennikiem komunitaryzmu, czyli nurtu w filozofii polityki, który stawia akcent na roli wspólnoty a człowieka traktuje jako jej część, a nie jako abstrakcyjne indywiduum. Zaczyna się mało zachęcająco, bo od historii. Sięgamy do oświeceniowych koncepcji, zapoznajemy się z poglądami Jana Jakuba Rousseau i szybko zmierzamy ku współczesności. Książka zajmuje się problemem, czy autentyczność musi równać się egocentryzmowi i radykalnemu samorozwojowi. Jest to dobre (i krótkie) opracowanie współczesnej etyki autentyczności. W dość jasny sposób zostały w nim przedstawione jej korzenie, historia i rozwój. Au...

Jeżeli założymy, że Bóg jest to nie możemy na tym poprzestać. Gdzieś z tyłu głowy znajduje się pytanie o to jaki jest? I człowiek albo nie będzie nad tym dumał, albo bardzo będzie się chciał dowiedzieć. I nawet czasem dojdzie do jakiś wniosków, ale... Ale właśnie, ktoś już do nich doszedł jakiś czas temu... Dlatego dla uproszczenia sprawy można sobie wziąć książkę i poczytać, a potem zdecydować, czy się zgadzamy, czy nie. Pozwolę sobie użyć notki z tyłu książki: Autor rozprawy przedstawia zalety i wady Ch. Hartshorne'a filozofii Boga (odwołującej się do filozofii procesu) - na tle dwóch tradycyjnych wersji filozofii Boga: teistycznej oraz panteistycznej. Tematyka jest bardzo aktualna zwłaszcza w literaturze anglojęzycznej, a u nas dotąd słabo znana, gdyż podejmowało ją ledwie kilku autorów. W pierwszej i drugiej części rozprawy referuje stanowiska: tomistyczne i spinozjańskie, jako modelowe ujęcia teizmu i panteizmu. Nowe wątki tematyczne autor wprowadza w części trzeciej, szcz...

Czy Bóg jest? Mniejsza o to jaki jest, ale czy w ogóle jest? Czy to tylko kwestia wiary? A może da się rozumowo dojść do istnienia istoty Najwyższej? Logicznie, krok po kroku uargumentować to w co się wierzy, używając do tego tylko narządzi, którymi dysponuje umysł. Hmmm? Niniejsza książka ma za zadanie pokazać, że można spróbować. I że wielu próbowało. Jednym wyszło lepiej, innym gorzej, ale się da. A konkretnie? A konkretnie to autor rozpoczyna od krótkiego wprowadzenia w filozofię, gdyby ktoś przespał wszystkie wykłady ze Wstępu do filozofii lub zetknął się z tą pozycją zupełnie przypadkowo i interesowałoby go jedynie zagadnienie istnienia Boga. Potem trochę dłuższy fragment o metafizyce, o pojęciu bytu, jego przypadłościach. O substancji, formie i materii. I co najważniejsze o analogii (bardzo ważna kwestia, wyjaśnia ona jak można mówić o różnych bytach, że wszystkie są bytami jednocześnie będąc od siebie zupełnie różne), istnieniu i istocie. Chwała św. Tomaszowi! Kiedy mamy o...

Właśnie skończyłam czytać, więc opinia zupełnie na świeżo. Ale zanim to, to myśl, którą odkryłam wczoraj (oczywiście w tej książce). Idealnie wpasowała się w okoliczności: Inną formą odwetu jest wyrzeczenie się zmarłych jako przodków. Buduje się zmarłym luksusowy grób, ale nie przyjmuje żadnego dziedzictwa po nich. Wiąże się to zazwyczaj ze swoistą ideologią postępu. Dorobek zmarłych jest tym, co można i należy zlekceważyć, aby nieść historię świata w górę. Opuszczamy go z pogardą w sercu. (...)Nie mamy uczestnictwa w żadnej godności przodków... Czym jest teraz miejsce cmentarne? Jest miejscem zjaw, które straszą współczesnych. W ciemne zaduszne noce, w snach, w gorączce – powracają ku nam nasi zabijani przodkowie. Opowiadają głosami sumień o tym, jakimi naprawdę jesteśmy. Powtarzają swą prawdę, iż „świat idzie ku najgorszemu”. W ten sposób budzą niepokój, wzmagają strach, pomnażają pożądanie i pobudzają do walki. Cmentarze stają się siedzibą niepokojących, historycznych zjaw. Tutaj...

Po przeczytaniu Nocy spowiednika stwierdziłam, że warto by było zapoznać się z resztą dorobku tego autora. Padło na wykłady, bo... książka była zapakowana w folię i niemożliwym było sprawdzenie jej zawartości w księgarni. Ale nic to. Okazało się, że to był jednak dobry wybór. Jak już wspomniałam jest to zbiór tekstów wygłoszonych przy różnych okazjach na europejskich uniwersytetach, m.in na Oxfordzie, w Berlinie, Cambridge, Akwizgranie, Paryżu, Moskwie, Wiedniu. A także w Warszawie i Lublinie. Co prawda studiuję dopiero od roku, ale bardzo bym chciała, żeby wszyscy wykładowcy prowadzili w podobny sposób zajęcia. Mimo, że tematyka nie jest łatwa i przyjemna to przekaz jest jasny i klarowny. Naprawdę czyta się przyjemnością. Pod warunkiem oczywiście, że kogoś te problemy interesują. Ksiądz Halik jest Czechem i to w tych tekstach widać. Często powołuje się na własne doświadczenia i sytuację społeczeństwa czeskiego, w czasach przed i po upadku reżimu komunistycznego. Mówi o Kościele w ...

Książka kształtem i wielkością przypominająca broszurę (dla mnie to dobrze, bo krótko i na temat), napisana w sposób zrozumiały dla kogoś kto od filozofii (jeśli tylko może) trzyma się z daleka. Po przeczytaniu niejasny w pewnych momentach Heidegger staje się bardziej jasny. Oczywiście w w miarę zrozumienia jego pism przez autora tejże książki :) Tematem przewodnim opracowania jest nicość. Jej funkcja zależy od tego jaki stosunek ma dany autor do bytu i do źródeł poznania. Niektórzy filozofowie nie brali nicości w ogóle pod uwagę, ale są też i tacy, którzy czynili z niej ważny element swoich doktryn. Dla Parmenidesa nicość nie istnieje. Istnieje tylko byt a nicość jest treścią pustą. Podobne stanowisko odnośnie istnienia nicości ma św. Tomasz z Akwinu. Nicości nie ma. Całkowicie inną pozycję odnośnie nicości zajął Hegel. I tak pojęcie bytu rodzi pojęcie niebytu. W opracowaniu został podjęte dwa problemy: tego dlaczego Heidegger wprowadza to pojęcie do swojej filozofii oraz tego c...

Ja wiem, wiem, że po całym dniu pracy, opiece nad dziećmi (i mężem) człowiek nie ma siły na mądre książki. Zdaję sobie też sprawę, że normalny student mając do wyboru lekturę liczącą 95 stron i drugą zajmującą 425 stronic, bez mrugnięcia okiem sięgnie po tą pierwszą. Ale nie ja! Etyka i lista z 58. pozycjami. Nic nie mówiące tytuły, jeszcze bardziej tajemniczy autorzy. No może poza jednym. Pan Krzysztof Stachewicz(ten sam co w tytule posta!) to nie nikt inny jak twórca tejże obszernej listy lektur. Wiadomo nikt lepiej nie zna książki niż jej autor, co na egzaminie może się obrócić przeciwko mnie. Nie zrażona przeciwnościami, wypożyczyłam wszystkie książki dostępne w mojej osiedlowej bibliotece (całe 3). Przechodząc do meritum. To jest bardzo dobre opracowanie tematu. Wszystkie pojęcia są wytłumaczone, niektóre kwestie są powtarzane wiele razy, tak, że łatwo je sobie przyswoić. Poza tym bardzo obszerna bibliografia i dużo przypisów rozszerzających kontekst (niekiedy na stronie więc...

Książka ta to jedna z lektur do wyboru, związana z przedmiotem - etyka. Tytuł mnie zachęcił, gruba też nie jest jakoś przesadnie. Przeczytałam. W świetle niedawnej beatyfikacji wydaje mi się przydatna. Warto wiedzieć co tak naprawdę mówił, uważał i głosił człowiek uznawany za żywy drogowskaz dla ludzkości i sumienie świata, którego wizerunek nosi się na koszulkach, breloczkach, medalikach itp. Początek książki może trochę zniechęcać, jest przepełniony informacjami i trudnymi słowami. Ale potem wszystko się rozjaśnia, autor tłumaczy większość niezrozumiałych terminów. W zapamiętaniu informacji pomaga to, że niektóre tematy są poruszane wielokrotnie, pewne fragmenty co jakiś czas się powtarzają. Może to odrobinę irytować i wywoływać reakcję w stylu: "Już to gdzieś, chyba czytałem." Lecz w ostatecznym rozrachunku więcej informacji zostaje w głowie. I co najważniejsze książka nie jest tylko o etyce Karola Wojtyły, oprócz omówienie jego poglądów przedstawione zostały poglądy ...

Zadanie było proste - wybierz książkę naukową z dziedziny, która cię interesuje, przynieś na zajęcia indywidualne, otrzymaj zatwierdzenie i napisz streszczenie dokumentacyjne (analiza będąca wszechstronnym omówieniem treści dokumentu z szerokim uwzględnieniem danych faktograficznych, stosowane jest przy opracowywaniu dokumentów trudno dostępnych). Kierując się dużą ilością przypisów i obszerną bibliografią zapewne trafiłabym na coś w stylu "analiza jakości otrzymywanej dziesięciny przez biskupów poznańskich w XII wieku", zwłaszcza, że zależało mi na pozycji traktującej o historii Kościoła. Stwierdziłam zatem, że przeczytam coś ciekawego, najwyżej zostanie odrzucona. Książka ma w tytule modernizm, ale jak się okazuje to antymoderniści stworzyli modernistów (jako osobną grupę w Kościele, zaczęli z nimi walczyć, nazywać ich, definiować ich poglądy jako herezje itp.). Mała historia modernizmu obejmuje opis i analizę wydarzeń z lat 1893-1914 na terenie kilku państw europejs...

Zadanie zabrzmiało banalnie, napisać pracę, w której przekonam do przeczytania ważnego dla mnie tekstu. Jak zwykle zostawiłam to na ostatnią chwilę. Największy problem to zastrzeżenie, że w tym tekście nie mogą znajdować się odniesienia religijne. I w tym momencie zdałam sobie sprawę, że znalezienie tekstu nie mającego nic wspólnego z religią (jakąkolwiek) do najłatwiejszych zadań nie należy. Żyjąc w nadziei, że nie muszą być to koniecznie utwory z worka literatury pięknej lub poezji wybrałam jedną biografię, jeden zbiór krótkich tekstów biograficznych oraz reportaż. Ppłk Zbigniew Stanisław Kiedacz Sławomira Jankowskiego i Macieja Leszczyńskiego Znani {nie}znani pod redakcją Joanny Sabak Monte Cassino Melchiora Wańkowicza Wierzę też głęboko, że wspomnienie faktu, że bohater był pobożny nie jest odniesieniem religijnym, tak jak umieszczenie tekstu o Janie Pawle II czy zanotowanie tego, że w pułku posługę pełnił kapelan wojskowy. To co mi z tego wyjdzie postaram się zamieści...

Przeczytałam, by napisać pracę zaliczeniową na historię Kościoła. Wybrałam, bo nie zajmuje zbyt wiele miejsca. Teraz wiem, że dobrze zrobiłam, było warto. Książka rozwiała moje wątpliwości, po przeczytaniu jej jestem po prostu mądrzejsza :) Szaleństwo chrześcijan to zbiór esejów dotyczących stosunku pogan do chrześcijaństwa w pierwszych pięciu wiekach. Trzon tej publikacji to klasyczne zarzuty kierowane przeciwko nowej wierze, jaką była wiara w Jezusa Chrystusa, dotyczące aspołecznej postawy ludzi nazywających siebie chrześcijanami, ich zgubnego wpływu na losy państwa oraz posądzenia o głupotę i szaleństwo. Wbrew pozorom jednak zbiór tekstów atakujących wyznawców nowej religii nie jest tak ogromny, jak mogłoby się wydawać, w dużej mierze jest to skutek masowego niszczenia wszelkich wrogich chrześcijaństwu świadectw tuż po uznaniu go za religię równoprawną na terenie Imperium a zwłaszcza po ustanowieniu religią oficjalną i państwową cesarstwa w 380 r. po Chr. Szaleństwo chrześci...