Jak mango lubię!

Jednocześnie sianie defetyzmu (chodzenie na mszę grozi utratą wiary!) i głoszenie nadziei (można temu zaradzić!). Książka powstała z głębokiego przekonania, że nieprzestrzeganie prawa liturgicznego, wprowadzanie niewłaściwych „nowości”, wpływa na osłabienie wiary uczestników Mszy św., na rozluźnienie ich duchowej więzi z Kościołem, a nawet w niektórych wypadkach może prowadzić do utraty wiary. Brzmi groźnie. Ale nawet jeżeli nie jest aż tak źle to nie znaczy, że jest dobrze. I o to chodzi autorowi, żeby nie popaść w bylejakość, nie zanudzić wiernych na śmierć i pamiętać o tym, że liturgia to jest sacrum w czystej postaci. Dlatego też najpierw możemy przeczytać o aktualnym stanie rzeczy, dowiedzieć się jakie są tego przyczyny oraz zapoznać się z proponowanymi działaniami, które mają uzdrowić sytuację. Następnie rozdziały o miejscu Eucharystii w Kościele i rozwoju nauczania o liturgii, teologii Eucharystii i kapłaństwie przybliżają krótko historię tych zagadnień. Na koniec autor poda...

Książka kupiona za 6 złotych w księgarni Arsenał. Swoje na półce odleżała, w zamian za te zasługi postanowiłam ją przeczytać. Zaczęło się tak jak się spodziewałam, skończyło się inaczej, ale czy gorzej? Wstańcie chodźmy to zapis luźnych rozważań na temat posługi biskupa, powołania, zadań, obowiązków, ale też plusów związanych z pełnieniem tego urzędu. Jest kontynuacją książki autobiograficznej Dar i tajemnica , napisanej z okazji 50. rocznicy święceń kapłańskich Karola Wojtyły. Pierwsze, bardzo krótkie, rozdziały opowiadają o otrzymaniu dekretu o mianowaniu Wojtyły biskupem przez papieża Jana XXIII, spotkaniu z prymasem itp. Napisane są właśnie tak, jak myślałam: z humorem, zwięźle, ale bez pominięcia barwnych szczegółów. Potem (za co duży plus) przechodzimy do samej ceremonii święceń biskupich. Dla mnie, do tej pory, były to zupełnie niezrozumiałe czynności, pełne bogatej symboliki, której nikt nie potrafił mi przystępnie wytłumaczyć. Pomijając wspomniane wcześniej kwestie technic...