Jak mango lubię!

Coś w tym jest. W przekonaniu, że każda epoka ma swoich heretyków. Zagwozdka polega jednak na tym, czy zmieniają się głoszone teorie czy tylko ludzie, którzy je głoszą? Nieustannie nie mogę oprzeć się wrażeniu, że problemy sprzed stu lat to problemy współczesnego świata. Nawet metody, słowa, teorie sprzed stu lat wydają się być tymi, które towarzyszą naszej codzienności. Autor książki Heretycy to człowiek nietuzinkowy, urodził się w 1874 roku, po zdobyciu podstawowego wykształcenia podjął naukę sztuk plastycznych w Slade School of Art przy Uniwersytecie Londyńskim. Nigdy jednak nie ukończył studiów wyższych. Był rysownikiem i karykaturzystą, następnie wybrał dziennikarstwo i publicystykę. Reprezentował poglądy konserwatywne, przeciwstawiał się ideom socjalizmu i agnostycyzmu. Był mistrzem groteski, paradoksu i humoru absurdalnego. W młodości przejawiał postawę agnostyczną, z czasem zmienił poglądy i włączył się w nurt odnowy duchowej Kościoła anglikańskiego. W 1922 roku przeszedł ...

Miło żyć w zgodzie z sobą. Robić wszystko zgodnie z tym co mówi mi sumienie. Być sobą, autentycznie sobą. A co to oznacza? Czy przez przypadek nie rozumiemy co kryje się za naszymi słowami? I czy to aby na pewno pozytywna postawa życiowa? Na te pytanie próbuje odpowiedzieć Pan Taylor. A Pan Taylor znanym i szanowanym filozofem jest (no, może nie w Polsce, a szkoda). Zasadniczo jest zwolennikiem komunitaryzmu, czyli nurtu w filozofii polityki, który stawia akcent na roli wspólnoty a człowieka traktuje jako jej część, a nie jako abstrakcyjne indywiduum. Zaczyna się mało zachęcająco, bo od historii. Sięgamy do oświeceniowych koncepcji, zapoznajemy się z poglądami Jana Jakuba Rousseau i szybko zmierzamy ku współczesności. Książka zajmuje się problemem, czy autentyczność musi równać się egocentryzmowi i radykalnemu samorozwojowi. Jest to dobre (i krótkie) opracowanie współczesnej etyki autentyczności. W dość jasny sposób zostały w nim przedstawione jej korzenie, historia i rozwój. Au...

Idąc za ciosem prezentuję ostatnią (mam nadzieję, że na wieki wieków ostatnią) książkę o tematyce etycznej. Oczywiście w miarę potrzeb, chęci i ciekawości zaglądać będę do takowych pozycji, ale z przeświadczeniem, że nikt mnie z tego nie będzie egzaminował. Tytuł, można powiedzieć, wstrząsający. Spodziewać można się wszystkiego. A w środku... podręcznikowy, szkolny wykład klasycznej etyki w wykonaniu Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu. To po prostu książka zatwierdzona przez ministerstwo do użytku w szkołach średnich. Nie znaczy to, że jest zła i niedobra. Zwyczajnie żadnych nowości, rewelacji i szalonych teorii w niej nie znajdziemy. Za to dobre, porządne, przejrzyste opracowanie podstaw etyki dla początkujących adeptów tej dziedziny. Autor omawia po kolei najważniejsze problemy od zawsze nurtujące człowieka: dobro-cel, byt moralny, decyzja, cnoty (roztropność, umiarkowanie, męstwo, sprawiedliwość), koncepcja eudajmonizmu, prawo naturalne, moralność a religia. Efekt końcowy ze...

Korzystając z chwili względnego spokoju między egzaminami zabrałam się do oceny lektur tudzież książek tematycznie związanych z przedmiotami wykładanymi w tym semestrze. Na początek etyka (o etyce było już tu i tu :) ). Tytuł i wstęp może sugerować, że w dalszej części książki nastąpi dogłębne opracowanie tematu. Biorąc pod uwagę, że pozycja liczy 150 stron małego formatu jest to raczej niemożliwe. Faktycznie, autor właściwie zarysował tylko większość problemów związanych z pracą lekarza. Nie można jednak posądzić go o niedokładność, tudzież o niekompetencję. Po prostu, w książce zawarł ogólne określenie problemów oraz odpowiedź jaką na nie dają aktualnie obowiązujące akty prawne regulujące pracę pracowników służby zdrowia. A także pokrótce historyczny rozwój praktyk dotyczących niektórych aspektów pracy lekarza. Bardziej głodnym wiedzy zapewne zabraknie analizy konkretnych spraw i przedstawienia odpowiedniego zachowania w określonych sytuacjach. Autor omawia najważniejsze punkt...

Ja wiem, wiem, że po całym dniu pracy, opiece nad dziećmi (i mężem) człowiek nie ma siły na mądre książki. Zdaję sobie też sprawę, że normalny student mając do wyboru lekturę liczącą 95 stron i drugą zajmującą 425 stronic, bez mrugnięcia okiem sięgnie po tą pierwszą. Ale nie ja! Etyka i lista z 58. pozycjami. Nic nie mówiące tytuły, jeszcze bardziej tajemniczy autorzy. No może poza jednym. Pan Krzysztof Stachewicz(ten sam co w tytule posta!) to nie nikt inny jak twórca tejże obszernej listy lektur. Wiadomo nikt lepiej nie zna książki niż jej autor, co na egzaminie może się obrócić przeciwko mnie. Nie zrażona przeciwnościami, wypożyczyłam wszystkie książki dostępne w mojej osiedlowej bibliotece (całe 3). Przechodząc do meritum. To jest bardzo dobre opracowanie tematu. Wszystkie pojęcia są wytłumaczone, niektóre kwestie są powtarzane wiele razy, tak, że łatwo je sobie przyswoić. Poza tym bardzo obszerna bibliografia i dużo przypisów rozszerzających kontekst (niekiedy na stronie więc...

Książka ta to jedna z lektur do wyboru, związana z przedmiotem - etyka. Tytuł mnie zachęcił, gruba też nie jest jakoś przesadnie. Przeczytałam. W świetle niedawnej beatyfikacji wydaje mi się przydatna. Warto wiedzieć co tak naprawdę mówił, uważał i głosił człowiek uznawany za żywy drogowskaz dla ludzkości i sumienie świata, którego wizerunek nosi się na koszulkach, breloczkach, medalikach itp. Początek książki może trochę zniechęcać, jest przepełniony informacjami i trudnymi słowami. Ale potem wszystko się rozjaśnia, autor tłumaczy większość niezrozumiałych terminów. W zapamiętaniu informacji pomaga to, że niektóre tematy są poruszane wielokrotnie, pewne fragmenty co jakiś czas się powtarzają. Może to odrobinę irytować i wywoływać reakcję w stylu: "Już to gdzieś, chyba czytałem." Lecz w ostatecznym rozrachunku więcej informacji zostaje w głowie. I co najważniejsze książka nie jest tylko o etyce Karola Wojtyły, oprócz omówienie jego poglądów przedstawione zostały poglądy ...